Een telefoontoren met een zwembad op het dak. Het klinkt als een grap, maar in Londen wordt het realiteit. De BT Tower, decennialang vooral bekend als het onaantrekkelijke stiefkindje van de Londense skyline, wordt omgebouwd tot een luxehotel met een infinity pool, een revolving observatiedek en winkels op de begane grond. Architectenbureau Orms tekent het plan, en het is meteen een van de opvallendste renovatieprojecten die de stad de komende jaren gaat zien.
Van telefooncentrale tot begeerd vastgoed
De BT Tower is 177 meter hoog en was bij de opening in 1965 het hoogste gebouw van Londen. Jarenlang stond de betonnen kolos vooral bekend als knooppunt voor telecommunicatie, met schotelantennes en zendmasten in plaats van hotelkamers. In 2003 kreeg het gebouw een Grade II-listing, de Britse status voor beschermd erfgoed. Die status dwingt Orms nu tot een lastige balans: alles moderniseren zonder het karakter van het gebouw te verliezen.
Hotelketen MCR kocht de toren in 2024. Aanvankelijk zou Heatherwick Studio de transformatie leiden, maar dit jaar nam Orms het stokje over. Het bureau wil de "onooglijke moderne toevoegingen" aan de gevel uit de jaren zestig verwijderen en juist de originele vorm van het gebouw weer laten zien.
Een infinity pool op de vijfde verdieping
Het meest opvallende onderdeel van het plan is de verwarmde infinity pool die op de vijfde verdieping van het bijgebouw komt, direct onder de toren zelf. MCR laat zich inspireren door zijn eigen TWA Hotel op JFK Airport in New York, waar een soortgelijk zwembad al jaren een publiekstrekker is. Het zwembad wordt niet alleen voor hotelgasten toegankelijk, maar ook voor bezoekers van buiten, zij het "onder voorbehoud van beschikbaarheid".
Rond het zwembad komen ook horeca en winkels, verspreid over de begane grond van de toren en het naastgelegen Howland Building uit de jaren dertig. Dat laatste pand, ooit een telefooncentrale, wordt zelf ook onderdeel van het hotel.
Voor het eerst naar boven sinds 1981
Het bovenste deel van de toren is sinds 1981 niet meer toegankelijk voor publiek. Daar komt met de renovatie verandering in. Bovenin de toren komt een revolving observatiedek terug, verdeeld rond de originele betonnen kern van het gebouw. Van het legendarische draaiende restaurant dat er ooit zat, is in de huidige plannen geen sprake, maar het uitzicht over Londen wordt straks weer voor iedereen bereikbaar.
De vier hotelkamers die rond de kern gepland staan, maken van de toren zelf het hart van het hotel. De rest van de kamers komt in de lagere gebouwen eromheen.
Waarom je nog tot 2033 moet wachten
Wie nu al een kamer wil boeken, komt bedrogen uit. De werkzaamheden beginnen pas in 2029, zodra het gebouw volledig ontruimd is. Dat duurt zo lang omdat telecombedrijf BT eerst alle apparatuur uit de toren moet verwijderen, een proces dat naar verwachting rond 2030 klaar is. MCR verwacht de renovatie in 2033 af te ronden, negen jaar na de aankoop.
Die vertraging is niet uitzonderlijk voor dit type project. Beschermde gebouwen vragen om zorgvuldige planning, en een gebouw dat nog decennia dienst deed als telecomknooppunt, laat zich niet van de ene op de andere dag leegmaken. Meer over de geschiedenis van de toren is te lezen op Wikipedia.
Dit past in een grotere trend van hergebruik
De BT Tower is geen uitzondering. Steeds meer verouderde utiliteitsgebouwen krijgen een tweede leven als woning of hotel in plaats van dat ze worden gesloopt. In Nederland zag je dat al bij kantoorpanden die worden omgebouwd tot luxewoning, en zelfs een voormalige gevangenis in Amsterdam werd al een luxe woonwijk. De logica is overal dezelfde: bouwgrond is schaars, beschermde panden mag je niet slopen, en een markant silhouet in de skyline is precies waar een hotelketen als MCR op aast.
Wat de BT Tower daarbij onderscheidt, is dat niemand het gebouw ooit mooi vond. Het was functioneel, niet fotogeniek. Dat een telecomtoren zonder aanzien nu wordt herontdekt als luxelocatie, zegt vooral iets over hoe weinig aanbod er nog is van markante, hooggelegen plekken in een stad als Londen. Als zelfs de saaiste toren van de stad een zwembad krijgt, is de vraag niet meer of jouw favoriete verwaarloosde gebouw ooit wordt herbestemd, maar wanneer.