Je zou denken dat mensen met een villa in Toscane of een chalet in Gstaad hun huis gewoon verhuren als ze er niet zijn. Maar een groeiende groep superrijken doet iets anders: ze ruilen hun vakantiehuis met dat van een vreemde. Geen geld, geen makelaar, geen platform waar Jan en alleman kan boeken. Gewoon een sleuteloverdracht tussen twee mensen die allebei een huis van minstens vijf ton bezitten.
Het klinkt als iets uit een jaren-negentig komedie, maar het is een serieuze industrie geworden. Clubs als ThirdHome en het nieuwere Infinity by Pacaso draaien inmiddels duizenden ruilen per jaar, met huizen die oplopen tot 50 miljoen dollar. Wat begon als een nichehobby voor mensen met te veel vastgoed, is uitgegroeid tot een alternatief voor het boeken van een hotel.
Hoe een ruilclub voor miljoenenvilla's werkt
ThirdHome is de grootste speler. Het bedrijf, opgericht door Wade Shealy, heeft ruim 20.000 huizen in meer dan 100 landen in zijn netwerk, met een gezamenlijke waarde van meer dan 40 miljard dollar. Leden zijn verplicht een tweede woning in te brengen die minimaal 500.000 dollar waard is, goed onderhouden is en op een aantrekkelijke locatie staat. Een woning in de polder telt dus niet mee, een villa aan het Comomeer wel.
Het systeem werkt met een puntensysteem in plaats van directe ruil. Stel je je huis in Ibiza beschikbaar voor een week, dan verdien je credits die je later inwisselt voor een verblijf in een kasteel in de Dordogne of een penthouse in Miami. Lidmaatschap is gratis, je betaalt alleen servicekosten per verblijf, gemiddeld zo'n 900 dollar voor een week in een huis dat normaal voor tienduizenden euro's per week verhuurd zou worden.
Waarom miljonairs opeens niet meer willen huren
Het aantrekkelijke zit hem niet alleen in de prijs. Wie een villa van 10 miljoen dollar bezit, hoeft niet op een paar duizend euro te letten. Het gaat om iets anders: toegang tot huizen die helemaal niet te huur staan. De meeste eigenaren in deze clubs verhuren hun tweede woning nooit commercieel, uit privacy-overwegingen of simpelweg omdat ze het niet nodig hebben. Via een ruilclub kom je wel binnen, in een huis waar geen Airbnb-advertentie voor bestaat.
Daarnaast speelt vertrouwen een grote rol. Bij een gewone verhuur weet je nooit precies wie er in je huis slaapt. Bij een ruilclub is de tegenpartij zelf ook eigenaar van een huis van vergelijkbare waarde, met evenveel te verliezen. Volgens Wikipedia richt ThirdHome zich bewust op tweede woningen in plaats van hoofdverblijven, juist om die wederkerigheid te bewaken.
Wil je meer weten over hoe de superrijken hun geld en privacy op vakantie beschermen? Lees ook ons artikel over superrijken die hun geld verstoppen op vakantie.
De nieuwe concurrent: mede-eigenaarschap met ruiloptie
Naast ThirdHome is er een tweede model in opkomst, aangedreven door Pacaso, het bedrijf van Zillow-oprichter Spencer Rascoff en Dotloop-oprichter Austin Allison. Pacaso verkoopt geen hele villa's, maar aandelen erin. Je koopt bijvoorbeeld een achtste van een huis in Napa Valley en gebruikt het een aantal weken per jaar. Het bedrijf groeide zo hard dat het binnen zes maanden na de start al een waardering van 1 miljard dollar kreeg.
Met Infinity, het nieuwste product van Pacaso, kunnen mede-eigenaren hun weken ook ruilen met andere leden binnen het netwerk. Je bezit dus een deel van één huis, maar kunt via het ruilsysteem toch in tientallen andere huizen overnachten. Het is deels eigendom, deels lidmaatschap, en precies het soort hybride constructie waar deze doelgroep gevoelig voor blijkt.
Wat je zelf van dit systeem kunt leren
De meeste mensen hebben geen villa van een miljoen om in te ruilen, maar het achterliggende idee is best toepasbaar. HomeExchange, de grootste algemene ruilwebsite, lanceerde in 2022 een aparte Collection voor luxere woningen, met kastelen, jachten en villa's, en zag het ledental sindsdien met dertig procent groeien. Je hoeft dus geen miljonair te zijn om via ruilen aan een verblijf te komen dat normaal buiten budget zou vallen, alleen moet je zelf ook iets aantrekkelijks te bieden hebben.
Het scheelt ook enorm in sfeer. Wie eenmaal in een geruild huis heeft gelogeerd, merkt al snel dat het anders aanvoelt dan een hotelkamer of een anonieme Airbnb. Er staan foto's van de eigenaren, er ligt een wijnkelder met flessen die iemand zelf heeft uitgezocht, en de buurman weet vaak al dat er gasten komen. Dat gevoel van "echt wonen" in plaats van "verblijven" is precies waarom deze ruilclubs zo hard groeien, terwijl klassieke luxehotels juist moeite hebben om diezelfde intimiteit te bieden.
Overweeg je zelf een tweede huis, dan is het slim om ook te kijken hoe je dat kunt combineren met dit soort netwerken. Lees ook ons artikel over een villa kopen bij een luxe resort voor een ander model waarbij eigenaarschap en vakantie samenkomen. En als je liever helemaal geen eigen stenen wilt, dan sluiten privéskigebieden als nieuwe status voor miljardairs qua exclusiviteitsgevoel nauw aan bij wat ruilclubs bieden.
Dit is de nieuwe status onder de radar
Deze ruilclubs onthullen vooral een verschuiving in hoe rijkdom zich toont. Een groot huis kopen en er zelf een paar weken per jaar in slapen, terwijl het de rest van het jaar leeg staat, voelt inmiddels ouderwets. De nieuwe status zit in toegang: in een netwerk zitten waar je met één telefoontje een kasteel in Frankrijk kunt regelen voor volgende maand, zonder dat er ooit geld van rekening naar rekening gaat. Onopvallend, efficiënt, en precies zo werkt geld tegenwoordig onder mensen die genoeg ervan hebben.