Op Powder Mountain in Utah verkopen ze geen liftpassen meer, maar bouwkavels. Wie hier wil skiën, koopt een huis van gemiddeld vier miljoen dollar, wordt lid van een besloten club van 650 gezinnen en krijgt in ruil daarvoor een berg met zes liften voor zichzelf. Netflix-oprichter Reed Hastings stak er onlangs nog eens 157 miljoen dollar in, voor twee nieuwe liften, twee woonwijken en een clubhuis met wellness, klimwand en eigen supermarkt. Skiën wordt hier geen sport meer, maar een lidmaatschap.
Van openbare piste naar besloten club
Powder Haven, zoals het project heet, staat niet op zichzelf. Het is het meest zichtbare voorbeeld van een trend die in de Amerikaanse Rocky Mountains al langer speelt: skigebieden waar alleen leden komen. Yellowstone Club in Montana en Wasatch Peaks Ranch, verderop in Utah, gingen Hastings voor. Wat Powder Haven anders maakt, is de schaal. Volgens de beschrijving van het project beslaat het straks ruim 1.300 hectare exclusief terrein, verdeeld over zes liften. Twee nieuwe hijsinstallaties, Foxtrot en Raintree, openen komend seizoen. Foxtrot alleen al klimt zo'n 365 meter de berg op. Het bijbehorende clubhuis, met de naam Arclodge, moet in 2028 klaar zijn.
Yellowstone Club bewees eerder al dat het werkt
Hastings hoefde het wiel niet opnieuw uit te vinden. In Montana draait Yellowstone Club al sinds de jaren negentig als besloten ski- en golfclub, verspreid over ruim 5.500 hectare bij Big Sky. Nieuwe leden betalen er een instapsom van zo'n vier ton dollar, plus jaarlijkse contributie van tienduizenden dollars, en moeten daarnaast verplicht een woning op het terrein kopen, vaak voor vier miljoen dollar of meer. Onder de leden zitten namen als Bill Gates, Justin Timberlake en Tom Brady. Wasatch Peaks Ranch, dichter bij Powder Haven, volgt hetzelfde recept. Wat die twee clubs bewijzen, is dat er genoeg vermogende gezinnen zijn om een compleet skigebied alleen voor elkaar te reserveren, en dat die groep bereid is daar structureel voor te blijven betalen.
Wat een lidmaatschap oplevert
Voor het bedrag van een landhuis in het Gooi krijgt een lid van Powder Haven toegang tot een pakket voorzieningen dat volledig binnen het hek van de eigen gemeenschap blijft:
- Zes privéliften over ruim 1.300 hectare terrein, alleen toegankelijk voor leden
- Twee nieuwe wijken met ski-in ski-out kavels, Prado en The Chalets at Shelter Hill
- Bouwkavels van ongeveer een tot twee hectare, geprijsd rond de vier miljoen dollar gemiddeld
- Acht kant-en-klare chalets tussen de 325 en 480 vierkante meter
- Een clubhuis van bijna 6.800 vierkante meter met zwembad, klimwand, spa en eigen winkel
Waarom een miljardair zijn eigen berg koopt
Hastings zelf trekt de vergelijking met golf. Privégolfclubs bestaan al decennia en niemand kijkt daar nog van op, dus waarom zou skiën anders zijn? Hij noemt het een model waarbij één stuk infrastructuur wordt gedeeld door leden die samen de kosten dragen, in plaats van dat een heel dal afhankelijk blijft van dagjesmensen. Het klinkt als een nette uitleg voor iets dat vooral neerkomt op exclusiviteit kopen: geen wachtrijen, geen volle pistes, geen toeristen die je uitzicht verpesten. De eerste 39 kavels waren binnen drie tot vier maanden verkocht, sommige nog voordat de wegen ernaartoe waren aangelegd. Kopers tekenden op basis van een plattegrond en een paar vlaggetjes in de sneeuw.
De drukte die dit soort projecten voedt
De aantrekkingskracht van een eigen berg staat niet los van wat er in gewone skigebieden gebeurt. Populaire bestemmingen in Oostenrijk en Frankrijk kampen elk seizoen met volle parkeerplaatsen, lange wachtrijen bij de lift en pistes die tegen sluitingstijd op een drukke snelweg lijken. Voor wie het zich kan veroorloven, is een besloten berg dan ineens geen vreemde gedachte meer, maar een logische volgende stap. Hetzelfde patroon zie je terug bij luxe reizigers die de hotelkamer inruilen voor een villa: minder mensen om je heen wegen zwaarder dan een extra ster op de gevel.
Wat dit betekent voor de gewone wintersporter
Voor de meeste Nederlandse wintersporters verandert er voorlopig weinig. Powder Haven en vergelijkbare projecten liggen in de Verenigde Staten, ver van de Alpen waar de meeste Nederlanders hun weekje skiën boeken. Toch is de trend het volgen waard, want dezelfde logica duikt steeds vaker op in andere vormen van luxe reizen. Net zoals miljonairs hun vakantiehuis liever zelf gebruiken dan verhuren, en zoals het beste hotel zich tegenwoordig verstopt in een ander hotel, draait luxe reizen steeds minder om een mooie plek en steeds meer om wie er niet bij mag. Skiën is daarmee het nieuwste terrein waarop die verschuiving zichtbaar wordt. Denk aan besloten strandclubs aan de Côte d'Azur, private jachthavens en jachtreservaten waar je alleen als lid mag vissen. Steeds vaker geldt: hoe minder mensen ergens mogen komen, hoe hoger de prijs die er tegenover mag staan.
Waarom dit precedent verder reikt dan Utah
Wat in Utah begint als een project voor 650 gezinnen, is precies het soort model dat andere ontwikkelaars nauwlettend volgen. Als Powder Haven bewijst dat kopers vier miljoen dollar neerleggen voor een berg zonder wachtrij, is de kans groot dat vergelijkbare initiatieven de komende jaren ook elders opduiken, misschien wel dichter bij huis. Voor nu blijft het een Amerikaans fenomeen, maar de vraag is niet of dit model overwaait. Eerder wanneer.